Ruimte voor een nieuw ritme

Soms merk je dat iets wat lange tijd vanzelfsprekend was, toe is aan verandering. Niet omdat het niet meer goed voelt, maar omdat je aandacht zich langzaam verplaatst. Andere onderwerpen vragen meer ruimte, terwijl sommige dingen wat naar de achtergrond verdwijnen.

Zo ervaar ik dat ook met mijn blog.

De afgelopen jaren schreef ik iedere week een artikel over aquarel, levenskunst of gezonde voeding. Drie onderwerpen die ieder op hun eigen manier bij mij passen en waarover ik met plezier heb geschreven.

Toch merk ik dat mijn aandacht steeds meer uitgaat naar mijn aquarellen en naar onderwerpen die raken aan levenskunst en bewustwording. Thema's als verbinding, ruimte, hooggevoeligheid, verstilling en de manier waarop we ons verhouden tot onszelf en de wereld om ons heen.

Daar wil ik graag meer ruimte aan geven.

Een missie die verandert

Ruim tien jaar heb ik geschreven over gezonde voeding. Ik vond het belangrijk om mensen bewust te maken van wat voeding voor onze gezondheid kan betekenen en hoe je met eenvoudige, pure ingrediënten lekker en gezond kunt eten.

In die tien jaar is er veel veranderd. Gezonde voeding heeft een steeds vanzelfsprekender plek gekregen in onze samenleving. Er is meer kennis beschikbaar en steeds meer mensen zijn zich bewust van het belang van wat ze eten.

Daarmee is ook mijn oorspronkelijke missie veranderd. Wat ik destijds zo graag onder de aandacht wilde brengen, wordt inmiddels door veel meer mensen en organisaties opgepakt.

Tegelijkertijd merk ik dat andere onderwerpen me steeds meer bezighouden.

We leven in een wereld waarin alles sneller lijkt te gaan. Er komt voortdurend informatie op ons af, er wordt veel van ons gevraagd en momenten van rust en stilte zijn niet altijd vanzelfsprekend.

Juist daarom voel ik steeds sterker de behoefte om aandacht te geven aan stilte, vertraging en ruimte. Ruimte om te voelen wat belangrijk is, om werkelijk verbinding te ervaren en om aandachtig aanwezig te zijn bij wat zich aandient.

Dat is waar ik me de komende tijd meer op wil richten.

Eigenlijk verschuift mijn aandacht van wat ons lichaam voedt, naar wat ons innerlijk voedt.

Een ander ritme

Daarom heb ik besloten om voortaan eens in de twee weken een nieuw blogartikel te plaatsen. De ene keer over een aquarel, de andere keer over levenskunst.

In Fluisteringen blijf ik de verhalen achter mijn aquarellen delen. Over wat me inspireert, wat ik waarneem en wat er tijdens het schilderen ontstaat. Soms ontwikkelt een schilderij zich heel anders dan ik vooraf had gedacht. Juist dat onverwachte maakt het schilderproces voor mij zo boeiend.

In Reflecties blijf ik stilstaan bij onderwerpen die me bezighouden. Over hoe we verbinding ervaren, hoeveel ruimte we onszelf en anderen geven en wat het betekent om gevoelig te zijn voor wat er om ons heen gebeurt.

Twee verschillende invalshoeken die voor mij op een natuurlijke manier met elkaar verbonden zijn. Zowel in het schilderen als in het leven gaat het vaak over aandachtig kijken, ontdekken en ruimte laten voor wat zich aandient.

Gezonde voeding blijft een plek houden

Met deze verandering stop ik met het schrijven van nieuwe artikelen over gezonde voeding en recepten.

Dat betekent niet dat de bestaande informatie verdwijnt. Alle eerder gepubliceerde artikelen en recepten blijven gewoon beschikbaar op mijn website.

Helemaal onderaan de website vind je de links naar Recepten en Creatief koken. Daar kun je alles rustig blijven bekijken en teruglezen.

Ruimte om te laten ontstaan

Minder vaak publiceren betekent voor mij niet dat er minder te delen is.

Integendeel. Door wat meer tijd tussen de artikelen te laten, ontstaat er ruimte om gedachten te laten rijpen, nieuwe dingen te ontdekken en aandacht te geven aan wat me werkelijk bezighoudt.

Eigenlijk past dat ook bij de onderwerpen waarover ik graag schrijf. Ruimte maken betekent soms dat je iets loslaat, zodat er aandacht kan ontstaan voor iets anders.

Na tien jaar aandacht voor gezonde voeding voelt het voor mij als een natuurlijk moment om een nieuwe richting in te slaan. Niet door het verleden achter me te laten, maar door verder te gaan met wat me nu inspireert.

Met dit nieuwe ritme wil ik mijn aquarellen en reflecties allebei de aandacht geven die ze verdienen.

Ik hoop dat je met plezier blijft meelezen en dat mijn verhalen je af en toe uitnodigen om even stil te staan, anders te kijken of iets te herkennen uit je eigen leven.

Ronnie